Van schijf tot vrucht, en tot de pitten waaruit een kostbare olie wordt gewonnen: elk deel van de cactusvijg heeft zijn plaats, in de keuken en daarbuiten. Van Mexico tot Ethiopië, via Sicilië en Marokko, voedt deze plant al eeuwenlang de lokale bevolking.
In Mexico: nopalitos, een pijler van de traditionele keuken
In Mexico zijn de schijven van de cactus, ‘nopales’ of – jong en mals – ‘nopalitos’ genoemd, een vast onderdeel van de dagelijkse keuken. Ze worden met ui en knoflook in de pan gebakken, als salade geserveerd (ensalada de nopales) of aan soepen en stoofschotels toegevoegd.
De vruchten, ‘tunas’ genoemd, worden in het seizoen vers gegeten. Het zoete vruchtvlees gaat ook in sappen, smoothies en desserts. De vele kleine pitjes worden meegegeten of uitgespuwd, al naargelang de gewoonte.
Sicilië: de ‘fico d'India’ omgetoverd tot lekkernijen
Op Sicilië is de ‘fico d'India’ (letterlijk ‘Indische vijg’) een typisch ingrediënt van de lokale keuken. De vrucht wordt eerst vers gegeten, aan het eind van de zomer, vaak gewoon doormidden gesneden. Maar daar blijft het niet bij.
Er wordt granita van gemaakt, die men 's zomers eet zoals andere Siciliaanse granita's, soms met een brioche. IJsmakers maken er ook ijs met een delicate smaak van, en er wordt lokaal een cactusvijglikeur geproduceerd.
Marokko: een vrucht van de straat en van traditie
In Marokko is de cactusvijg overal. In de zomer verkopen straatverkopers verse vruchten, geschild en klaar om te eten. Een populaire, betaalbare vrucht waarmee inwoners en toeristen zich verfrissen.
Naast de verse vrucht is cactusvijgpitolie een economische bron geworden voor Marokkaanse vrouwencoöperaties. Deze zeldzame, kostbare olie wordt vandaag geassocieerd met schoonheid en luxe.
Tunesië en Algerije: lokale variëteiten en familiegebruiken
In Tunesië en Algerije heeft de cactusvijg verschillende namen, zoals ‘karmous’ of ‘hendi’, afhankelijk van de regio. De vrucht wordt vooral vers gegeten, in het seizoen.
De schijven dienen ook als veevoer, vooral in droge periodes.
Ethiopië: de vrucht van het semi-aride klimaat
In Ethiopië, vooral in de regio Tigray, is de cactusvijg, daar ‘beles’ genoemd, het belangrijkste verse fruit van het zomerseizoen. De vruchten voeden de gezinnen, de schijven dienen als veevoer.
Deze plant, die in de regio de ‘brug van het leven’ wordt genoemd en grote hoeveelheden water opslaat, brengt voedsel en voedselzekerheid aan plattelandsgemeenschappen in moeilijke tijden.
De namen die ze wereldwijd draagt
De verscheidenheid aan namen weerspiegelt haar wereldwijde verspreiding: nopal (de plant) en tuna (de vrucht) in Mexico, fico d'India in Italië, karmous of hendi in de Maghreb, beles in Ethiopië, prickly pear in het Engels, figue de barbarie in het Frans en cactusvijg in het Nederlands.
Ontdek onze pure olie
Atlas Pure: 100% pure olie, koudgeperst uit cactusvijgpitten door een Marokkaanse vrouwencoöperatie met de certificeringen Bio Ecocert, Cosmos en Fair for Life.
Ontdek onze productenBronnen: Brutsch M. O., ‘The Beles or Cactus Pear (Opuntia ficus-indica) in Tigray, Ethiopia’, Journal of the Professional Association for Cactus Development; USDA FoodData Central, ‘Nopales, raw’; Prelude (Ethnopharmacologia), fiche Opuntia ficus-indica.